می دهمت یک دو بوسه از لب خندان

گوید بستان بخور به جان فلانی

گویم نی نی فلان که باشد و بهمان

عاقبت الامر گوید ار بخوری می

من ز پی امتحان شوخیش از جد

چاک درون را درافکنم به گریبان

آنگه از سوز دل به رسم تباکی