گرد بهی نیست گرد سیب زنخدان

خرخره گریه درگلوی فکنده

هر نفس از روی خدعه برکشم افغان

گویمش ای طفل ساده رخ که هنوزت

چند کنی ریشخند آنکه گذشتست

سبلتش از گوش و موی ریش ز پستان

مر نشنیدستی ای نگار سیه موی