ایکه تو بینی به زیر خرقه خزیدست

برکشم از ذوق بوسه لب جانان

در بتنم لرزه از طرب که فضولی

بانگ بر او برزند که ها چکنی هان

کهنه حریفی ست شمع جمع ظریفان

هرچه جز ابن خرقه اش که بینی بر تن

دوش به یک جرعه باده کرده گروگان