هرچه جز ابن خرقه اش که بینی بر تن

بانگ بر او برزند که ها چکنی هان

ایکه تو بینی به زیر خرقه خزیدست

کهنه حریفی ست شمع جمع ظریفان

دوش به یک جرعه باده کرده گروگان

درد شرابی که این به خاک فشاند

گردد از آن مست فرش و مسند و ایوان