کهنه حریفی ست شمع جمع ظریفان

در بتنم لرزه از طرب که فضولی

بانگ بر او برزند که ها چکنی هان

ایکه تو بینی به زیر خرقه خزیدست

هرچه جز ابن خرقه اش که بینی بر تن

دوش به یک جرعه باده کرده گروگان

درد شرابی که این به خاک فشاند