کش نبود طعمه در جهان بجز از جان

تیغ تو برقست و جان اعدا خرمن

گرز تو پتکست و ترک خصمان سندان

ویحک آن مرغ جان شکار چه باشد

راستی آرد پدید چون دل عاشق

گرچه بسی کج ترست زابروی جانان

همچو هلالست لیک می نپذیرد