از روان دوستان روح الامین را ساز نزل

دشمنان را سر ببر در راه شاه کامران

دشمنان گر قابل قربان شه گشتن نیند

دوستان را جمله قربان کن به خاک آستان

ز استخوان دشمنان کن کرکسان را میهمان

تا فلک گردد به گرد درگه دارا بگرد

تا جهان ماند به زیر سایه یزدان بمان