هم به قاآنی بفرما تا ببوسد دست تو

ز استخوان دشمنان کن کرکسان را میهمان

تا فلک گردد به گرد درگه دارا بگرد

تا جهان ماند به زیر سایه یزدان بمان

تا دهانش در سخن گردد چون دستت درفشان