ز اختر میمون برغم حاسد مطعون

گه ز بت ساده حجره سازم گلشن

گه ز بط باده چهره آرم گلگون

عیش مهنا مرا هماره مهیا

از چه نباشد چنین که هست به فرقم

سایه فکن شهپر همای همایون

از حسد نطق او که رشک طبر زد