از چه نباشد چنین که هست به فرقم

گه ز بط باده چهره آرم گلگون

عیش مهنا مرا هماره مهیا

ز اختر میمون برغم حاسد مطعون

سایه فکن شهپر همای همایون

از حسد نطق او که رشک طبر زد

اشک طبر زد گرفته رنگ طبر خون