اشک طبر زد گرفته رنگ طبر خون

از چه نباشد چنین که هست به فرقم

سایه فکن شهپر همای همایون

از حسد نطق او که رشک طبر زد

قدر وی از بس عظیم ملک جهان تنگ

گویی یوسف به سجن آمده مسجون

فارس چه ایران زمین کدام که شهریست