از حسد نطق او که رشک طبر زد

ز اختر میمون برغم حاسد مطعون

از چه نباشد چنین که هست به فرقم

سایه فکن شهپر همای همایون

اشک طبر زد گرفته رنگ طبر خون

قدر وی از بس عظیم ملک جهان تنگ

گویی یوسف به سجن آمده مسجون