زان می که ازو لعل بود نعل در آتش

نو کن به می سرخ تر از آتش کانون

لختی بخروشیم و بجوشیم و بنوشیم

زان می که بر او رشک برد رای فلاطون

خود قوت دل ما دل یاقوت ازو خون

بنشین و بخور باده مگو باده خورم چند

برخیز و بده بوسه مگو بوسه دهم چون