برخیز و بده بوسه مگو بوسه دهم چون

زان می که ازو لعل بود نعل در آتش

خود قوت دل ما دل یاقوت ازو خون

بنشین و بخور باده مگو باده خورم چند

آن قدر بده بوسه که بیخود شوم ایدر

آن قدر به خور باده که از خود روی ایدون

قانون چکنی بوسه و می هردو فزون ده