کرد آفرین به هستی و تو هستی آفرین

ای بر تو آفرین و بر آن کافریده است

یک عرش روح پاک ز یک مشت ماء و طین

روز ازل که عرض همه ممکنات دید

بر غرقه ای که نام ترا بر زبان برد

هر قطره ز آب دریا حصنی شود حصین

اشخاص رفته باز پس آیند چون به حشر