بر غرقه ای که نام ترا بر زبان برد

یک عرش روح پاک ز یک مشت ماء و طین

روز ازل که عرض همه ممکنات دید

کرد آفرین به هستی و تو هستی آفرین

هر قطره ز آب دریا حصنی شود حصین

اشخاص رفته باز پس آیند چون به حشر

آن روز هم تو باشی اگر باشدت قرین