اشخاص رفته باز پس آیند چون به حشر

کرد آفرین به هستی و تو هستی آفرین

بر غرقه ای که نام ترا بر زبان برد

هر قطره ز آب دریا حصنی شود حصین

آن روز هم تو باشی اگر باشدت قرین

آبستنان به دل همه شب نذرهاکنند

کز بهر خدمت تو نزایند جز بنین