شب گذشته کز آیینه پارهای نجوم

گمان بری که همی در نگارخانه چین

دو ترک خفته و در زیر سر نهان کمان

دو بچه هندو ی بیدار هردو را به کمین

سیه عماری شب را سپهر بست آیین

رسید بی خبر از راه و من ز رنج رمد

به چهره بسنه نقابی چو زلف او مشکین