سیه عماری شب را سپهر بست آیین

دو ترک خفته و در زیر سر نهان کمان

دو بچه هندو ی بیدار هردو را به کمین

شب گذشته کز آیینه پارهای نجوم

رسید بی خبر از راه و من ز رنج رمد

به چهره بسنه نقابی چو زلف او مشکین

دو عبهرم شده از خون دو لاله نعمان