رسید بی خبر از راه و من ز رنج رمد

دو بچه هندو ی بیدار هردو را به کمین

شب گذشته کز آیینه پارهای نجوم

سیه عماری شب را سپهر بست آیین

به چهره بسنه نقابی چو زلف او مشکین

دو عبهرم شده از خون دو لاله نعمان

دمیده از بر هر لاله یک چمن نسرین