فولاد بسته بر سم و خورشید بر جبین

فر عقاب در تن طیار او نهان

پر غراب در سم سیار او ضمین

عنبر فشانده از دم و سیماب از دهان

خور ذره شد ز بس که دم افشاند بر سهر

که دره شد ز بس که سم افشرد بر زمین

پوشیده چشم شیر فلک ز انتشار آن