چون سوی او پس از وله نیکو بنگریستم

گرچه بر آفتاب نی کژدم هیچگه قرین

ماند چو من دو چشم من خیره ز فرط روشنی

کاین شب نی کلیم چون بیضاش اندرآستین

دیدم یار می رسد با دو رخان آتشین

چشمش یک تتار فن چهرش یک بهارگل

جعدش یک جهان شکن زلفش یک سپهر چین