از بس جننده برق به نعل اندرش مکین

چالاک تر ز برق و مشمرتر از خیال

آماده تر زوهم و مهیاتر از یقین

از بس دونده باد به یال اندرش نهان

کف از لبش چکیده چو آویزهای در

کوه از سمش کفیده چو دندان های سین

گاهش ز خوی بدن شده پرلولو عدن