آماده تر زوهم و مهیاتر از یقین

ما هر دو در ملاعبه وان رخش ره نورد

گفتی مگر به جنبش بادی بود به زین

چالاک تر ز برق و مشمرتر از خیال

از بس دونده باد به یال اندرش نهان

از بس جننده برق به نعل اندرش مکین

کف از لبش چکیده چو آویزهای در