گفتی مگر به جنبش بادی بود به زین

عقلت مگر شمید که مجنون شدی چنان

هوش مگر رمید که بی خود شدی چنین

ما هر دو در ملاعبه وان رخش ره نورد

چالاک تر ز برق و مشمرتر از خیال

آماده تر زوهم و مهیاتر از یقین

از بس دونده باد به یال اندرش نهان