هرگز ننهادیم برون گامی از آن کو

بسوی تو مارست و خطت مور و من از غم

بی مار تو چون مورم و بی مور تو چون مو

درکوی تو رسوای جهانیم اگرچه

در زیر خط و زلف تو رخسار تو ماهست

نیمیش به عقرب در و نیمی به ترازو

بر قامت زیبای تو زلفین تو گویی