نیمیش به عقرب در و نیمی به ترازو

درکوی تو رسوای جهانیم اگرچه

هرگز ننهادیم برون گامی از آن کو

در زیر خط و زلف تو رخسار تو ماهست

بر قامت زیبای تو زلفین تو گویی

از تازه نهالی شده آونگ دو هندو

نه مجمره افروزم و نه عنبر سوزم