چون رفرف اگر بر زبر عرش نهدگام

ای بسته فتراک تو هر تیغ زنی گو

رخش تو بنی عم براقست ازیراک

میدان همی از چرخ کندگاه تک و دو

مهماز زند قدر تو بازش که همی دو

آتش زده خشم تو به معموره عالم

زانگونه که ناپلیون در خطه مسکو