مهماز زند قدر تو بازش که همی دو

رخش تو بنی عم براقست ازیراک

میدان همی از چرخ کندگاه تک و دو

چون رفرف اگر بر زبر عرش نهدگام

آتش زده خشم تو به معموره عالم

زانگونه که ناپلیون در خطه مسکو

با بخت عدو بخت تو گوید به تمسخر