آتش زده خشم تو به معموره عالم

میدان همی از چرخ کندگاه تک و دو

چون رفرف اگر بر زبر عرش نهدگام

مهماز زند قدر تو بازش که همی دو

زانگونه که ناپلیون در خطه مسکو

با بخت عدو بخت تو گوید به تمسخر

بیدارم و می دارم من پاس تو به غنو