فتح و ظفر آنجاست که کوی تو کند غو

وقتی شرر دوزخ می کرد صدایی

قهر تو بدوگفت یکی گوی و دو بشنو

جاه وخطر آنجاست که بخت تو برد رخت

خالی شود ار ساحت دنیا ز تر و خشک

حالی بلآلی کندش جود تو مملو

ازکینه و پرخاش عدو نیست ترا باک