ز انسان که ز گل بوی و ز می رنگ و ز مه تو

تا دیبه ز روم آید و سنجاب ز بلغار

تا نافه ز چین خیزد و کافور ز جوجو

عز و شرف از ماهیت قدر تو خیزد

بی غره اقبال تو شامی نشود صبح

بی طره اعلام تو صبحی نشود شو

تا بخت تو برنا بود و تخت تو برپا