بی طره اعلام تو صبحی نشود شو

عز و شرف از ماهیت قدر تو خیزد

ز انسان که ز گل بوی و ز می رنگ و ز مه تو

بی غره اقبال تو شامی نشود صبح

تا بخت تو برنا بود و تخت تو برپا

ای شاه به داد و دهش و نیکی بگرو

از امر قدر درکنف حفظ خداپوی