ای شاه به داد و دهش و نیکی بگرو

بی غره اقبال تو شامی نشود صبح

بی طره اعلام تو صبحی نشود شو

تا بخت تو برنا بود و تخت تو برپا

از امر قدر درکنف حفظ خداپوی

با حکم قضا معتکف کاخ رضا شو

قاآنی صد شکرکه رستیم ز اندوه