سنبل که شنیدست به جز زلف تو طرار

هم پیشه مهر آمده شکرانه از آن رو

می حسرت رخسار ترا می خورد از رنگ

گل سرزنش لعل ترا می کشد از بو

نرگس که شنیدست به جز چشم تو جادو

چون سرو قدت دید به جا ماند از آن راه

چون لاله رخت دید فروریخت از آن رو