گرد رهش به آستین ز طلعت نیکو

یا نه تو گفتی به نزد خواجه رومی

زایمن و ایسرستاده اند دو هندو

جستم و بنشاندمش به صدر و فشاندم

مانا نگذشت یک دو لمحه که بگذشت

آهش از آسمان و اشک ز مشکو

چهرش بغدادگشت و مژگان دجله