ز هر کرانه گروهی گرفته دامن او

ز بس که بومه زدندش ز هرطرف به شفاه

یکیش ساغر می داده کای بشیر بنوش

یکیش نقد روان بر ده کای برید بخواه

که ای بشیر چه داری خبر ز فتح هراه

به روزگار زمستان که آبها همه سنگ

چسان ز آب هری رود عبره کرد سپاه