ز گرز شاه شد آشفته مغز خصم چنانک

به چشم خصم ولی بود در جهان یکتاه

چنان ز بیم ملک زردگشت چهر عدو

که کهرباش نیارست فرق کرد ازکاه

نسیم ناخوش او مغز چرخ کرد تباه

عجبترآنکه ز مغزش به خاک تخمی کاشت

که تا قیامت مجنون دمد به جای گیاه