نسیم ناخوش او مغز چرخ کرد تباه

چنان ز بیم ملک زردگشت چهر عدو

که کهرباش نیارست فرق کرد ازکاه

ز گرز شاه شد آشفته مغز خصم چنانک

عجبترآنکه ز مغزش به خاک تخمی کاشت

که تا قیامت مجنون دمد به جای گیاه

خدنگ شاه چنان خود دوخت بر سر خصم