که تا قیامت مجنون دمد به جای گیاه

ز گرز شاه شد آشفته مغز خصم چنانک

نسیم ناخوش او مغز چرخ کرد تباه

عجبترآنکه ز مغزش به خاک تخمی کاشت

خدنگ شاه چنان خود دوخت بر سر خصم

که گفتی آنکه به فرقش شدست پوست کلاه

ز بس که تندی شمشیر شاه جسم عدو