که درین عرصه کنی پشت به مشتی روباه

گفتم ای ریش کنون روز بدت پیش آمد

شوکت خود مشکن منقصت خویش مخواه

آخر ای رب دل شیر تو داری چه شدت

قاطعان طرق ایدر که به کین خاسته اند

وقت آنست که بدهی همه را باد افراه

تو عقابی به صلابت اگر اینان عصفور