ایستاد از طرفی روی کشیده درهم

سپه زنگ توگفتی شده عاصی بر شاه

چون یکی شب که دو روزش به میان درگیرد

می خرامید وز آصف دو غلامش همراه

راست چون چین به سر زلف نگارد دلخواه

گفتم ای از رخ تو گشته شب من شب قدر

روی به زلفین تو آورده شب قدر پناه