گفتم ای از رخ تو گشته شب من شب قدر

می خرامید وز آصف دو غلامش همراه

ایستاد از طرفی روی کشیده درهم

راست چون چین به سر زلف نگارد دلخواه

روی به زلفین تو آورده شب قدر پناه

ای تو با بخت من سوخته توام زاده

زی برادر به شب تیره که بنمودت راه