ای تو با بخت من سوخته توام زاده

راست چون چین به سر زلف نگارد دلخواه

گفتم ای از رخ تو گشته شب من شب قدر

روی به زلفین تو آورده شب قدر پناه

زی برادر به شب تیره که بنمودت راه

زان دوام گفت یکی تحفه سردارست این

سر احرار پرستار شه و پشت سپاه