روی به زلفین تو آورده شب قدر پناه

ایستاد از طرفی روی کشیده درهم

راست چون چین به سر زلف نگارد دلخواه

گفتم ای از رخ تو گشته شب من شب قدر

ای تو با بخت من سوخته توام زاده

زی برادر به شب تیره که بنمودت راه

زان دوام گفت یکی تحفه سردارست این