لطف حق بود که آن جاریه مرغوب نبود

کت چنین هدیه فرستاد مکافات گناه

هیچ در خانه نهادی که گرفتی خادم

هیچ بر سفره فزودی که فزودی نانخواه

ورنه چون روی ویم روز همی گ شت سیاه

آن یکش گفت بی آرد بزن نان به تنور

وین یکش گفت که بی دلو بکش آب از چاه