گو چه آورده یی از خانه آصف همراه

آن یکی جست همی از این کاین تحفه زنگ

به کدامین هنر و مایه بود مرتبه خواه

جز شپش جمله به مساحی جبب و بغلش

آن کنیز آن همه می دید و به من می خندید

من مسکین به زمین دوخته از شرم نگاه

از من و خانه من شد همه نومید چو دید