هرصبح و پسین و شب و روز وگه وبیگاه

می نوشد و شاهد برد و بوسه ستاند

هر بنده که از رحمت یزدان بود آگاه

با من سبقت رحمته پس ز چه خوانی

سودای خدا با تو به فضلست و به رحمت

با رحمت و فضلش چه خوری غم چه کنی آه

قاآنی تاکی سخن از سر خدایی