به گردش از مژه صف بسته از دو روی سپاه

تراست چشم کحیل و مراست جسم علیل

تراست خال سیاه و مراست حال تباه

اگر نه چشم تو افراسیاب ترک چرا

شدست حاجب سلطان چهره ابرویت

که بی اشاره این کس بدو نجویند راه

مرا ز هجر تو جیحون شدست دیده ز اشک