گل بیقرار از روی او سنبل اسیر موی او

از هرچه جزگفتار می اینک در انکار آمده

عیدست و یار دلستان بر دست جام ارغوان

با قد چون سرو روان بر طرف گلزار آمده

اندر خم گیسوی او دلها گرفتار آمده

برگ صبوح از می بود جان را فتوح از می بود

تفریح روح از می بود هرگه که افکار آمده